gastenboekrkaartr

Stuur een Emailtje bij vragenzoek op de websiteTerug naar het beginvolgende

De Ute

taalgflokatiegfpopulatiegfbandsgfcultuurgfgeschiedenisgfreservatengflinksgf

De Ute indianen waren van origine verdeeld in zeven, nomadische en in de wouden rondtrekkende, stammen die in een vast gebied in Colorado en delen van Utah en Noord Mexico leefden.
Voordat de Europeanen in het gebied arriveerden waren er de: Capote, de Mouache, de Parianucs, de Tabeguache, de Uintah, de Weeminuche en de Yampa.
“Ute” betekend letterlijk:”Land van de Zon” en de stam gaf ook de naam aan de Staat in de VS.
De Ute leefde in met bast bekleedde Teeepee- achtige hutten, die ook wel Wickiups genoemd werden. Deze waren echter groter en minder makkelijk te vervoeren, vandaar ook dat zij later de werkelijke teepee gingen gebruiken.
De kleding van de Ute was gemaakt van hertenhuiden en het bond van kleine dieren zoals nerts en Prairihaas.
Zoals het geval was bij veel van de Noord Amerikaanse stammen, was het geloof van de Ute gebaseerd op de natuur, waarbij de dieren een centrale rol in namen. De Ute geloofden dat ze verwant waren aan de beer, eend dier dat een belangrijke plaats in naam bij de Mythen van de Ute. Men geloofden dat de sjamanen van de Ute erg machtig waren n in de lente verzamelden de Ute stammen zich om gezamenlijk de Beerdans, ook wel “Momaqui Mowat”genoemd, uit te voeren. In de zomer Richtten de Ute zich op de Zonnendans een erg belangrijke sociale en religieuze ceremonie bij de Ute.
De Ute gingen erg bewust om met hun omgeving, namen nooit meer van het land dan nodig, jaagden niet voor de lol en het gebied van de Ute bestond naast, belangrijke jachtgronden, ook uit belangrijke spirituele plaatsen.
De Ute waren polygaam en hadden dus meerdere vrouwen. Dit was waarschijnlijk ook het enige dat zij gemeenzaam hadden met de Mormonen in het gebied, met wie zij vaak in conflict waren.
Het leven van de Ute stond onder grote invloed van de Spanjaarden, die het paard bij hen introduceerden en de Mormonen die de landbouw introduceerden . Het gevolg hiervan was dat de Ute zich ontwikkelden tot een stam die het land bebouwden, vee fokten en vooral ,dankzij het paard, op bizons jaagden.
uiteindelijk ontwikkelden zij zich tot behendige veehandelaren en slavenhandelaren.

De zaken lagen echter heel anders bij de noordelijke Ute of “Noochew” uit Colorado. Zij weigerden hun levenswijze aan te passen en bleven de nederzettingen van de Mormonen aanvallen. Uiteindelijk delfden zij het onderspit tegen de kolonisten en werden zij door president Abraham Lincoln gedwongen te verhuizen naar het reservaat in de Uintah vallei.

Dit patroon was natuurlijk heel herkenbaar met betrekking tot veel stammen van Noord Amerika en hoewel de strijd tussen de Indianen en de kolonisten erg bloedig was, waren er ook Chiefs die probeerden te onderhandelen over een vreedzaam leven in het gebied van de Kolonisten. Eén van hen was Chief Ouray en hij vetrok zelfs naar Washington met zijn vrouw Chipeta, om daar de herplaatsing van zijn stam te voorkomen. Ouray sprak zeven indiaanse talen vloeiend en daarnaast ook nog Spaans en Engels en zijn grote kunde om te onderhandelen leidde er uiteindelijk tot het eerste succesvol gesloten verdrag tussen de Ute en de VS.
Op dit moment leven er zo’n 3500 Ute indianen in de Uintah en Ouray reservaten in Utah. Zij zijn eigenaar van 1.300.000 hectare grond en hebben hun eigen bestuur, bedruipen zichzelf en blijven bezig met het promoten van hen gewoonten en gebruiken. Zij voeren diverse ceremoniële dansen uit gedurende het jaar, op grote reservaten en tijdens Powwow’s.