gastenboekrkaartr

Stuur een Emailtje bij vragenzoek op de websiteTerug naar het beginvolgende

De Nauset

taalgflokatiegfpopulatiegfbandsgfcultuurgfgeschiedenisgfreservatengflinksgf

De Nauset waren nooit in grote getale. De originele bevolking bestond waarschijnlijk uit ongeveer 1500 zielen. Rond 1600 voor de epidemieën. In 1621 waren er nog maar ongeveer 500 van over en dit aantal bleef redelijk constant tot 1675. Gedurende de King Philips oorlog, voegden diverse andere stammen zich bij hen. Deze stammen waren hun land kwijt geraakt tijdens de oorlog of door de Engelse kolonisatie. Rond 1698 leefden circa 600 leden van deze samengestelde groep bij Mashpee. Een epidemie in het jaar 1710 reduceerde de groep tot de helft. Door de jaren heen is de gemeenschap in verband gebracht met de Wampanoag, hoewel veel van zijn leden afstammelingen van de Nauset zijn. De huidige populatie is ongeveer 1100.
Soms werden de Nauset ook wel Cape Indians genoemd. De Nauset spraken Algonkin, het noordelijke dialect gelijk aan de taal van hun buren de Wampanoag, Massachuset, Niantic en Narragansett.
De cultuur van de Niantic is vergelijkbaar met de andere zuid New England Algonkin met uitzondering van de afhankelijkheid van zeevoedsel.

Geschiedenis:

Kort nadat Columbus op het Amerikaanse continent was geland, kwam er een sterke stroom van Europese ontdekkers, vissers en andere avonturiers opgang in New England, althans aan de kust. Daar de locatie van de Nauset een opvallende was( vlakbij Cape Cod) kwamen zij al in vroege tijden in aanraking met de Europeanen en deze ontmoetingen verliepen niet altijd even vriendelijk. Voor de kapiteins van de diverse schepen die via de golfstroom naar huis te vaarden, was het vaak erg verleidelijk de kust van Amerika nog aan te doen om daar voedsel te vergaren en slaven te vangen. Door schade en schande leerden de Nauset al snel dat de Europeanen niet altijd met de beste bedoelingen aan land kwamen. Zij stonden dan ook, in vergelijking met hun buren, erg vijandelijk tegen over deze bezoekers. Ondanks dat de Nauset meestal het binnenland in vluchtten bij het zien van een schip, waren zij toch nog vaak het slachtoffer van slavenhandelaren. In 1614 nam captain Thomas hunt zeven Nauset en Patuxet gevangen en verkocht hen als slaven aan de Spanjaarden. Het kidnappen en tot slaaf maken van 27 van hun mensen stond echter nog maar in schril contrast met het geen captain Hunt de New Engeland Algonkin later aan zou doen. Het schijnt dat veel van de mensen van Hunt aan een ernstige ziekte leden en zij deze ziekte over hebben gebracht op de Nauset en Wampanoag, de ziekte verspreidde zich snel onder de indianen in 3 golven, het doodde 75% van de originele bevolking van New England en de zeevarende indianen uit Canada tussen 1614 en 1617. Zes jaar later bracht de Mayflower de eerste kolonisten naar New England. In de eerste instantie was het de bedoeling dat de kolonisten aan de mond van de Hudson rivier afgezet zouden worden maar geteisterd door stormen en een gebrek aan voedsel landde zij op de kust van Cape cod in November 1620.Een onderzoek team werd samengesteld om op zoek te gaan naar voedsel. Dit team stuitte op een ceremoniële begraafplaats waar de slachtoffers van de laatste epidemie. Op de begraafplaats vonden de Europeanen maïs, achtergelaten voor de overledenen en de Europeanen zochten naar meer maïs. Terwijl ze hiermee bezig waren werden ze betrapt door de Nauset en deze gingen meteen achter de grafschenders aan. Ze hadden de Engelsen beter van genoeg voedsel kunnen voorzien zodat deze door waren gevaren naar het zuiden, want in plaats van dat te doen vaarden ze nu om cape Cod heen en gingen aan land met hun bagage om te blijven!
Door hun ervaringen met de Nauset op de begraafplaats, stonden de pelgrims wat voorzichtig ten opzichte van de Nauset. Door bemiddeling van de sachem van de Wampanoag verbeterde de relatie wel. Vroeg in het jaar 1621, verdwaalde een jonge jongen in de bossen van Plymouth. De jongen werd gevonden door een jachtparty van de Nauset en meegenomen naar hun dorp waar hij werd overgedragen aan hun Sachem Aspinet. De Engelsen regelden via Iyanough *( een Cummaquid Sachem) een ontmoeting met Aspinet. De verhoudingen waren nog steeds gespannen, maar na excuses over en weer en betaling voor het maïs, wat ze in November hadden gestolen werd de jongen door Aspinet terug gegeven. Hierna ontstond er een warme band tussen de pelgrims en de Nauset, en volgens de verhalen, hebben de Nauset in de winter van 1622 voedsel naar Plymouth gebracht en zo de bewoners van een hongerdood gered. In het begin werden er op het land van de Nauset bij Cape cod geen nederzettingen gebouwd, met uitzondering van een kleine nederzetting bij Wessgusset in 1622. En het toeval wil dat het juist deze nederzetting was die er voor heeft gezorgd dat een epidemie vele Nauset doodde waaronder Aspinet en Iyanough. Toch waren de Engelsen niet te ver weg om mee te handelen en om enige bescherming te bieden tegen de slavenroof tochten uit Europa. Ondanks de epidemie, waren er weinig probleem,en tussen de Kolonisten en de Nauset, en onderhielden zij goede banden met elkaar. Vanaf 1640 begonnen de pogingen van missionarissen, om de Nauset tot het christendom te bekeren, vruchten af te werpen en tegen de tijd van de koning Philips oorlog waren alle Nauset bekeerd. De Nauset bleven ook de Engelsen trouw, terwijl de meeste andere “ biddende indianen” de opstand van de Wampanoag steunden. Ondanks het feit dat de kolonisten de neiging hadden alle indianen te wantrouwen, vonden de Engelsen het niet nodig te Nauset te herplaatsen omdat zij nogal geïsoleerd woonden. Tijdens het laatste deel van de oorlog melden vele Nauset zich bij de Engelsen aan om voor hen te scouten.