gastenboekrkaartr

Stuur een Emailtje bij vragenzoek op de websiteTerug naar het beginvolgende

De Niantic

taalgflokatiegfpopulatiegfbandsgfcultuurgfgeschiedenisgfreservatengflinksgf

Taal & Namen

Algonkin: Y dialect vergelijkbaar met Pequot, Mohegan, Narragansett en Montauk.

Ook wel Nehantic genoemd en betekend:”point of land”boven begin

Lokatie

De zuidelijke kust van New Engeland, vanaf de mond van de rivier de Connecticut ten oosten van zuidwest Rhode Island inclusief Block Island in Long Island sound. De Niantic bestonden uit twee divisies: de oostelijke Niantic in zuidwest Rhode Island en de westerse Niantic in zuid-centraal Connecticut net iets ten oosten van de mond van de Connecticut rivier. Het gebied er tussen in was bezit van de Pequot- Mohegan.boven begin

 

Populatie

Het is moeilijk te schatten uit hoeveel zielen de bevolking van de Niantic bestonden, omdat zij aardig in aantal achteruit gingen als gevolg van epidemieën en oorlog vlak voor er het eerste contact was. Als ik toch moet schatten.…ongeveer 4000. Tegen de tijd dat de eerste Engelse kolonisten bij Plymouth arriveerden in 1620, waren er nog ongeveer 1500 Niantic evenredig verdeelt over de oostelijke en Westelijke Niantic. Als bondgenoten van de Pequot, werden de westelijke Niantic in 1637 bijna vernietigd tijdens de Pequot- oorlog. Er overleefden er maar 100, en deze werden onder de hoede van de Mohegan geplaatst. Deze zijn uiteindelijk opgegaan in de Mohegan. De oostelijke Niantic waren bondgenoten van de Narragansett en bleven bestaan als een aparte stam 5tot na de King Philips- oorlog.. Toen kregen zij een reservaat toegewezen bij Charlestown. De Niantic stonden de overgebleven Narragansett toe bij hen te komen wonen in 1680. De beide stammen gingen samen en sindsdien worden ze aangemerkt als de Narragansett. Ondanks dat de Rhode Island overheid hen in 1800’s al hun land afnamen werden zij in 1983 federaal erkent en kregen zij meer land.boven begin

 

(Sub)bands

Van origine een stam, later splitsten zij op in een oosterse en westerse divisie tijdens de invasie van de Pequot/ Mohawk.

Dorpen:
Oosterse Niantic dorpen:
Wekapaug
Westerse Niantic dorpen:
Niantic, old lime, en Oswegatchie.
boven begin

Cultuur

Vergelijkbaar met die van de Narragansett, Pequot en Mohegan.boven begin

 

Geschiedenis

 

Tussen 1614 en 1617 trokken verschrikkelijke epidemieën en oorlogen over het land van New Engeland. Om te kunnen overleven kozen de Oostelijke en westelijke Niantic gelijke en toch verschillende wegen. Terwijl de westelijke Niantic na de oorlog kozen voor een bondgenootschap met de Pequot, kozen de Oostelijke Niantic voor de Narragansett op Rhode Island. Vanaf ongeveer 1614, waren de Hollanders begonnen met het uitbreiden van hun handelsterritorium langs de Hudson rivier en bezochten zij de stammen aan de Noord kant van Noord Island Sound. Met als gevolg dat de landclaims van de Nederlanders reikte tot Cape Cod en tegen 1622 hadden zij een handelspost bij het huidige hartford gebouwd om te handelen met de stammen in langs de Connecticut rivier. Maar ook de Engelsen claimden het land als onderdeel van Virginia en hadden in 1620 een nederzetting at Plymouth gebouwd. In plaats van te vechten, over de verschillende landclaims, besloten de Hollanders een vertegenwoordiger naar Plymouth te sturen in 1627 om te onderhandelen over de handelsrechten. Nadat hij de Engelsen gefeliciteerd had met hun nieuwe kolonie, tekende hij een verdrag waarin overeengekomen werd dat de Hollanders het alleen recht hadden om met de Narragansett van Rhode Island te onderhandelen en met de stammen ten westen van de Connecticut.
Deze overeenkomst kwam de wensen van de kolonisten aardig tegemoet maar na 1630 veranderde er het een en ander toen er grote aantallen Puriteinen in Massachusetts arriveerden. Zij negeerde gewoon de overeenkomst, en binnen aanzienbare tijd lagen de Engelsen en de Hollanders met elkaar overhoop in verband met de bonthandel langs de Connecticut rivier. Een tijd lang handelde de Pequot en Niantic met beide partijen, maar na verloop van tijd creëerde de felle concurrentie een tweespalt binnen de Pequot. Na een opstand en een scheiding ontstonden er twee verschillende stammen: De Pequot die het liefst met de Hollanders onderhandelde en de Mohegan die pro Englisch waren. Gedwongen om te kiezen tussen de beide stammen, kozen de westerse Niantic voor de Pequot. Helaas gingen de twee stammen niet op goede voet uit elkaar en toen de concurrentie en strijd heviger werd, was het zowel voor de Engelsen als de Hollanders erg gevaarlijk om te handelen langs de Connecticut rivier. De situatie verergerde toen de Engelsen een handelspost bouwden bij Windsor in 1633.
Zowel de Niantic als de Pequot waren oorlogszuchtig en zij waren beide goed in staat zichzelf te verdedigen. In 1634 vermoorden westerse Niantic krijgers de handelaar John Stone( beter omschreven als een piraat en slavenhandelaar), vlakbij de mond van de rivier de Connecticut. Ondanks het feit dat Stone gewoon terecht gedood was omdat hij bezig was met het gevangen nemen van indiaanse vrouwen en kinderen voor de slavenhandel, eisten de Engelsen dat de Pequot( die voor de Niantic opkwamen) de krijgers uitleverden. Dit werd geweigerd en langzaam drong een oorlog zich op. In 1635 bouwden de Engelsen fort Saybrook aan de mond van de Connecticut. Ondanks dat het fort geïsoleerd lag tussen vijandelijke Pequot en Niantic, lukte het ze toch de rivier voor de Hollanders af te sluiten en waren zij genoodzaakt hun handelspost bij Hartford te sluiten. Thomas Hooker was een van de eerste kolonisten die in het gebied verschenen in het jaar daarna, en die zomer begonnen ook de eerste conflicten die zouden leidden tot de Pequot oorlog. De aanleiding hiervoor was dat de Niantic van Block Island een boot van een handelaar aanvielen en een bemanningslid doodden.
Zonder met de kolonisten van Connecticut te overleggen, stuurde Massachusetts Bay een strafexpeditie naar Block Island met de opdracht om iedere Niantic te doodden die zij tegen kwamen en de Vrouwen en kinderen gevangen te nemen(waardevol als slaven). De Engelsen staken de Maïsvelden in de brand en 60 Wigwams. Ze schoten iedere hond dood, maar de Niantic slaagden erin de bossen in te vluchtten en er werden maar 14 indianen gedood. Endicott en zijn mannen besloten dat deze straf expeditie nog niet voldoende was en voeren naar Fort Saybrook voordat zij naar een pequot dorp zouden afreizen om 1000 kralen snoeren te eisen als vergoeding voor de dood van de handelaar en een aantal kinderen als gijzelaar om de vrede te garanderen.. Toen de Engelsen in het fort vernamen wat er was gebeurt kreeg Endicott een koel onthaal, omdat zij diegene waren die onder een wraakactie van de indianen te lijden zouden hebben. Nu echter toch al de stront aan de knikker was besloten ze Endicott de soldaten te geven die ze konden missen. Het kleine leger van Endicott trok verder de kust omhoog en belanden bij de dorpen van de Pequot indianen. Ook de Pequot waren volledig verrast door de aanval, maar de meeste klaagde er toch in om te ontsnappen. Endicott en zijn mannen brandde het dorp plat en keerde terug naar boston, maar de Pequot hadden enkele soldaten uit het fort herkend. De Niantic namen wraak door het fort te omsingelen en een ieder die het waagde zich buiten het fort te vertonen te vermoorden. Die winter vroegen de Pequot aan de Narragansett, Mohegan,en Niantic hen te helpen bij de strijd tegen de Engelsen. Alleen de Niantic hielpen hen uiteindelijk en de Narragansett en Mohegan besloten de Engelsen te helpen. De Oosterse Niantic bleven Neutraal. Toen John Mason met een leger van Narragansett en Mohegan samen in mei van dat jaar het Pequot fort aan de Mystic rivier vernietigde, besloten de Pequot en Niantic hun dorpen te verlaten en te vluchtten. Systematisch werden zij door de Engelsen en hun bondgenoten achtervolgt en vermoord. Gevangenen werden of vermoord of als slaven verkocht. Uiteindelijk slaagden 100 westerse Niantic erin te overleven en gaven zich over. Samen met de overgebleven Pequot werden zij onder de hoede van de Mohegan gebracht. Omdat de omstandigheden waaronder de Pequot nu leefden zo slecht waren, besloten de Engelsen ze bij de Mohegan weg te halen en ze onder te brengen in diverse locaties in oost Connecticut en sommige van de Niantic gingen met hen mee. Velen van de Niantic die bij de Mohegan achterbleven voegden zich later bij de Brotherton indianen en verlieten Connecticut om bij de Oneida in upstate New York te gaan wonen in 1788.
In 1834 verhuisde de Brotherton indianen naar noord Wisconsin, veel van hun afstammelingen leven daar nog steeds aan de oost kant van Lake Winnebago. Er wordt vanuit gegaan dat de overgebleven westerse Niantic door de Pequot en Mohegan geabsorbeerd zijn. De oostelijke Niantic bleven dicht in de buurt van de Narragansett tot aan de King Philips oorlog. Toch slaagde zij erin neutraal te blijven. De Narragansett werden beschuldigt van het verlenen van onderdak aan de Wampanoag en werden in 1675 door de Engelsen aangevallen. De Narragansett werden bijna uitgeroeid in die winter en verloren bijna 80% van hun bevolking. Later settelde de overgebleven Narragansett zich bij de Oosterse Niantic in hen reservaat.
boven begin

 

Reservaat

boven begin

Links

boven begin